Vertrouwen is iets puur en simpels. Je hebt het of je hebt het niet. Vertrouwen in jezelf, in de ander, in de toekomst…etc.

Wat is vertrouwen eigenlijk en waar baseer je je vertrouwen op? Voor mij is vertrouwen een gevoel. Als ik bijvoorbeeld iemand ontmoet dan voel ik me direct ontspannen bij die persoon of ben ik op mijn hoede. Dit zal ook afhangen van de situatie waarin deze ontmoeting plaatsheeft en hoe ik deze interpreteer. Zo kan ik me voorstellen, dat als ik midden in de nacht in een grote stad wordt aangesproken door een vreemde man, ik op mijn hoede ben. Mijn vertrouwen of wantrouwen baseer ik dan o.a. op mediaberichten en verhalen, waarin ik heb gelezen of gehoord wat voor nare dingen er soms ‘s nachts gebeuren. Toch merk ik ook een bepaalde spanning als ik in het pikkedonker in mijn buurt loop, terwijl dat toch echt geen grote stad is. Hier gaat het dus wellicht om zelfvertrouwen. Het vertrouwen dat ik mezelf in veiligheid kan brengen als er werkelijk gevaar dreigt.

Of de situatie veilig is, baseer ik blijkbaar grotendeels op wat ik kan (over)zien. Als ik dezelfde persoon de volgende dag in de trein zou ontmoeten ontstaat er wellicht een geanimeerd gesprek, waarbij ik me geen moment onveilig voel, terwijl het dezelfde persoon is. Of de wandeling in mijn buurt, als ik deze bij daglicht maak, dan ben ik volledig ontspannen.

Afgelopen weken heb ik iets nieuws ontdekt. Nu de natuur begint te ontwaken, lijkt er ook iets in mij wakker te worden. Het beschrijven van de dingen die ik waarneem in de natuur gecombineerd met mijn levendige fantasie levert een serie grappige gedichtjes op, elk puur en simpel, zoals jullie al hebben kunnen lezen de afgelopen dagen. Ik voel me helemaal geinspireerd.

Ik merk dat er een verschil is met het bedenken van een gedicht en dit. Voor ik ga schrijven doe ik een korte meditatie van 100 tellen, daarna vloeien de woorden uit mijn pen. Heel verrassend. Ik ben nu  begonnen om dagelijks een gedichtje te publiceren over wat ik onlangs heb gezien, als een soort kalender.

Vandaag was dat het volgende:

Voor mijn huis in het veld,

liggen aardig wat hopen,

even snel alles geteld,

gaat het zeker in de tientallen lopen.

De makers krijg ik nooit te zien,

die blijven liever in hun donker hol,

dit maakt dat ik me misschien,

voor altijd blijf afvragen: Wie is de mol?

Meer lezen: http://natuurkalender.wordpress.com

Eerst zag ik er één.

Toen kwam er nog een tweede bij.

Ze cirkelden ver voor me

en even later hoog boven mij.

Het waren twee roofvogels

en het viel me op hoe groot die zijn.

Wellicht dachten zij vanaf die hoogte over mij,

wat is een mens toch klein.

Vanmiddag zag ik een reiger

baden in een boerensloot.

Ik zag hoe hij behendig

het water over kop en vleugels goot.

Zijn pak veren hield hij echter aan,

het was nog iets te koud voor bloot!

Vandaag de eerste zwaluwen gezien,

ze vlogen laag over het gras

en dat terwijl,

zoals het spreekwoord zegt,

het zeker nog geen zomer was

Gisteren waren het nog dichte bruine knopjes,

aan het einde van iedere tak.

Vandaag zag ik overal al groene topjes,

elk als een klein groen vlammetje,

dat uit de knop ontstak.

Er liepen alweer koeien in de wei,

een hele kudde jonge dieren.

Mijn hond en ik kwamen voorbij

en dat was aanleiding genoeg

onze rust te komen verstieren!

Deze week kreeg ik een aardig staaltje van ik zie, ik zie, wat jij niet ziet en het is… voor mijn kiezen. In mijn werk ben ik degene die anderen bewust maakt van mogelijke blinde vlekken, zowel de kwaliteiten als de pijnpunten. In mijn vak noem je dit met een mooi woord feedback.

Soms zoek ik het bewust op door bepaalde trainingen te volgen, ik zie het namelijk ook als een kans om te groeien. In dit geval ging het om blinde vlekken die mij plotseling scherp en pijnlijk zichtbaar werden gemaakt door een vriendin. Niet mijn favoriete onderdeel van het leven, omdat ik mij geraakt voel en het pijn doet, aangezien mijn normale beschermingsmechanisme niet in werking was.

In een training kreeg ik ooit uitleg over het Joharivenster. (zie afbeelding)

De 4 vensters staan voor het volgende:

venster 1:  zowel voor mij als voor de ander te zien

venster 2: blind voor mij, maar wel zichtbaar voor een ander

venster 3: bekend voor mij, maar niet voor anderen

venster 4: het onbewuste, zowel voor mij als voor anderen is dit onzichtbaar

Het ging de afgelopen dagen dus om venster 2.

Ik werd er door anderen fijntjes op gewezen wat ze bij mij zagen en waar ik me niet bewust van was.  In dit geval vond ik het niet echt dingen waar ik trots op ben. Bijvoorbeeld dat ik in mijn enthousiasme en spontaniteit soms vergeet rekening te houden met een ander, waardoor deze persoon zich niet gezien voelt. Mijn neiging is om me te verdedigen, terwijl een simpel sorry beter op z’n plaats is. Het erkennen van mijn eigen rol biedt de mogelijkheid om in gesprek te gaan en te ontdekken wat er nu eigenlijk gebeurde. Hierdoor ben ik me nu bewust geworden van

Ik houd me vast aan de uitspraak: "Wat mij niet doodt, maakt me sterker."

Vanmiddag zag ik van dichtbij een ooievaar, cirkelend in bogen.

Wat zou die voor nieuws komen brengen?, vroeg ik me af.

Maar toen ik mij in zijn richting begaf,

was de vogel alweer gevlogen.